انتقاد سازنده از قلم دکتر محمد کاظم زاده، قسمت دوم

 مقالات

قسمت دوم)

انتقاد در صورتي سازنده است كه  طي راه هاي صحيحي بيان شود :

10- حساس باشید که هنگام انتقاد کردن هدف خود را گم نکنید هدف تأثیر گذاری و اصلاح کردن است

پس موضوع را كش ندهيد و انتقاد را به سخنراني یا بحث و جدل بیهوده تبديل نكنيد، در این مسیر ممکن است طرف مقابل با ابراز نارضایتی و توجیه کردن سخن خود ناخودآگاه ما را به موضع جدل بکشد و در این جریان هدف اصلی فراموش شود و گفتگو به مسیر غلط کشیده شود. در اینجاست که شنونده بي حوصله مي شود و توجهي به آن نميكند

11- خطا و اشتباه طرف مقابل را بگونه ای مورد انتقاد قرار دهیم که آن را قابل اصلاح و جبران نشان دهیم، افراط در انتقاد کردن می تواند به جایی برسد که همه راهها را برای جبران خطا و اشتباه مسدود نشان دهد و فرد مرتکب خطا از اصلاح خطای خود ناامید و مایوس شود.

12- برای متقاعد کردن خطا کار بودن طرف مقابل یا غلط بودن سخن و رفتار او از برچسب زدن به او خودداری کنید

مثلاً بکار بردن عباراتی مانند :

- تو همیشه خطا میکنی

- توهیچ وقت دقت نمیکنی

- تو آدم سهل انگاری هستی

- تأثیر گذاری انتقاد را به صفر می رساند

13- بكوشيد با پيش بيني واكنش هاي منفي شخصي كه مورد انتقاد قرار ميگيرد، از بروز آن جلوگيري كنيد. جملاتي مانند

مي دانم که به من اين اجازه را مي دهيد که در مورد حرف بزنم چون معتقدم كه براي شما مفيد خواهد بود

در كاهش واكنش هاي منفي مؤثر مي باشد .

14- از ژست هاي خشم آلود، مانند گره كردن دست، اخم كردن، گره به ابرو انداختن و نظاير آن بپرهيزيد.

15- اگر نتيجه مثبت انتقاد خود را در رفتار انتقاد شونده مشاهده نموديد، وي را تحسين و از اینکه به سخنان شما گوش کرده است تشکر كنيد.

16- یکی یکی :

در هر نوبت فقط در يک زمينه انتقاد کنيد نه آنکه مخاطب را به باد انتقادات ريز و درشت بگيريد، در این صورت مخاطب شما هم از لحاظ ذهنی گیج می شود و هم از لحاظ عاطفی قلبش می شكند. رحم داشته باشید...

دکتر محمد کاظم زاده