پندانه

 پندانه


هممون دوست داریم فقر ریشه‌کن بشه و هیچ فقیری از تنگدستی رنج نبره. برای این ما دوتا کار میتونیم بکنیم

1_صدقه و انفاق
2_ کار دیگه ای که میتونیم برای فقرا بکنیم
اینه‌ که کاری بکنیم تحمل فقر براشون راحتتر بشه. چجوری؟

دوری از تجمل در زندگیامون

زندگیِ ساده‌ی ما برای فقرا، پول نمیشه ولی تحمل فقر و نداری خودشونو راحتتر میکنه، میبینن مردم دور و برشون هم تقریبا مث اونا دارن زندگی میکنن. ولی زندگی تجملی، و جار زدن اون و به رخ کشیدنش رنج فقرارو مضاعف می‌کنه. چون علاوه بر رنجی که از فقرشون میبرن، رنج حسرت از زندگی دیگران هم بهش اضافه میشه.

وقتی عروسی میگیریم با هزارتا آپشن، خب کسایی تو عروسی هستن که نمیتونن همچين عروسی‌هایی بگیرن ناراحت میشن، دلشون میشکنه.
یا مثلا جهیزیه تمام و کمال میچینیم بعدشم به معرض نمایش میذاریم خانومای فامیل بیان ببینن، خیلیا نمیتونن همچین جهیزیه‌ای برا دخترشون فراهم کنن، غم دلشونو ميگيره. خیلی از مردها شرمنده زن و بچشون میشن با زندگی‌های ما.
این دل‌شکستن‌ها قطعا تو زندگی های ما تاثیر خواهد گذاشت و گریبانمونو خواهد گرفت.

عروسی و جهیزیه یک مثال بود، صدها مثال دیگه هست که ماها روزانه داریم انجام میدیم، از ظاهرزندگیامون گرفته‌ تا نکات پنهانی اون که لزومی نداره همه بدونن. مثلا جلوی یه بدبختی که باهمسرش مشکل داره از خوبی همسرمون بگیم و پُز بدیم. خب چه کاریه؟ چه مشکلی‌ رو از طرف حل میکنه؟ جز اینکه دلشو میشکونیم. دو روز بعد میبینیم یه مشکلی باهمسرمون پیدا کردیم، هرچی میگردیم دلیلشو پیدا نمیکنیم.

بیاید تلاشمونو بکنیم رنج دیگرانو اگه نمیتونیم کم کنیم، زیاد نکنیم. اسرار زندگیامونو برای همه تعریف نکنیم.
کسی که دنبال فخرفروشیه نشون میده هنوز بزرگ نشده و رشد نکرده و میخواد کمبودهاشو با پز دادن و جلب توجه دیگران جبران کنه.